Μόλις μαθεύτnκε για Γωγώ Μαστροκώστα: Δεν πέθανε από τον καρκίνο – Η σπάνια ασθένεια που τη «λύγισε» – Live-Sports365
Η είδηση του θανάτου της Γωγώς Μαστροκώστα έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα. Καθώς περνούν οι ημέρες, έρχονται στην επιφάνεια στοιχεία σχετικά με τους πραγματικούς υγειονομικούς αγώνες που διαχειρίστηκε μακριά από τα προβολλέας.
Διαμέσου της εκπομπής «Το Πρωινό» στο ΑΝΤ1, ο Γιώργος Λιάγκας έκανε γνωστές σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη σοβαρή υγειονομική κρίση που αντιμετώπιζε, προκαλώντας έκπληξη στους τηλεθεατές. Βάσει των δηλώσεων, η υγεία της δεν επιδεινώθηκε λόγω επαναδραστηριοποίησης του γνωστού καρκίνου του μαστού, έναντι του οποίου είχε ήδη νικήσει σε προηγούμενη περίοδο. Αντιθέτως, αντιμετώπιζε έναν εντελώς διαφορετικό, ιδιαίτερα επιθετικό καρκίνο του αίματος που αποδείχθηκε τρομακτικός για τον οργανισμό της.
«Το νίκησε τον καρκίνο, χρόνια μετά… είναι αυτό που λέμε η κακιά ζαριά, η κακιά η ώρα, της ξαναγύρισε αυτή η ασθένεια», ανέφερε ο Γιώργος Λιάγκας, περιγράφοντας με συγκίνηση το νέο Γολγοθά που ξεκίνησε για την καλλιτέχνιδα.
Η κρυμμένη μάχη των τελευταίων μηνών
Όπως αποκαλύφθηκε, η υγειονομική κατάστασή της υπέστη δραματική επιδείνωση κατά τους τελευταίους μήνες. Το ιατρικό προσωπικό διεξήγε καθημερινή προσπάθεια προκειμένου να σταθεροποιηθεί η κατάστασή της, ενώ η ίδια συνέχιζε τον αγώνα της με σιωπή και μακριά από τα μέσα ενημέρωσης.
Ο αιματολογικός καρκίνος κατατάσσεται μεταξύ των πιο δύσκολων ασθενειών, καθώς δημιουργεί ευθεία επιπτώσεις στο μυελό των οστών, παρεμποδίζει το ανοσοποιητικό σύστημα και διαταράσσει την παραγωγή κυττάρων του αίματος. Σε πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις, κρίνεται αναγκαία η εφαρμογή εξαιρετικά δυνατών θεραπευτικών σχημάτων ή ακόμη και μεταμόσχευση μυελού των οστών, όταν τα συμβατικά θεραπευτικά πρωτόκολλα δεν επιφέρουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Σε αυτό το πλαίσιο, η θεραπευτική ομάδα επέλεξε να προχωρήσει σε μια τελική και απελπισμένη απόπειρα διάσωσης.
Η μεταμόσχευση που δεν αντέχθηκε
Το πιο καταπληκτικό στοιχείο που προέκυψε αφορούσε την πολύπλοκη διαδικασία της μεταμόσχευσης μυελού, στην οποία υποβλήθηκε. Παρά τις αρχικές ελπίδες, ο σωματικός οργανισμός δεν ήταν δυνατόν να ανταποκριθεί θετικά.
«Χρειάστηκε να κάνει μία μεταμόσχευση, κάτι το οποίο ο οργανισμός της δεν το άντεξε. Πολέμησε το μόσχευμα ο οργανισμός, με αποτέλεσμα τους τελευταίους μήνες να φθίνει συνέχεια η πορεία της υγείας της», είπε ο Γιώργος Λιάγκας, μεταφέροντας όσα διαδραματίστηκαν εντός των τοίχων του νοσηλευτικού ιδρύματος.
Η συγκεκριμένη επιπλοκή κατέληξε μοιραία, ως συνέπεια του ότι το ανοσοποιητικό της σύστημα υποχώρησε σημαντικά. Η σωματική της δύναμη μειωνόταν διαρκώς, ενώ το νοσηλευτικό δυναμικό του «Ευαγγελισμού» ενασχολούνταν συνεχώς με τις εμφανιζόμενες επιπλοκές. Συγγενείς και άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος περιγράφουν μια γυναίκα που ως την τελευταία στιγμή δεν εγκατέλειψε ελπίδα και δεν σταμάτησε τον αγώνα, με το συνεχή παρευρίσκεσθαι του συζύγου της Τραϊανού Δέλλα και της οικογένειάς της.
Η διαδικασία της ανοσοκατά της απόρριψης
Η απόρριψη μοσχεύματος αποτελεί μία εκ των πλέον κρίσιμων και σοβαρών επιπλοκών που δύνανται να προκύψουν μετά την εκτέλεση μεταμόσχευσης μυελού ή άλλων οργάνων. Ουσιαστικά, το ανοσοποιητικό απάρατο του ασθενούς αναγνωρίζει το μόσχευμα ως ξενικό στοιχείο και αποπειράται την καταστροφή του.
Αυτό το φαινόμενο είναι δυνατόν να συμβεί ακόμη και όταν διαθέτουμε συμβατό δότη, καθώς ο οργανισμός ανταποκρίνεται επιθετικά έναντι των νεοεισαχθέντων κυττάρων. Οι ιατροί διορθώνουν δυναμική ανοσοκατασταλτική φαρμακοθεραπεία με σκοπό την αποσόβηση της αντίδρασης αυτής, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις οι προκύπτουσες επιπλοκές φαίνονται ανυπέρβλητες. Τη στιγμή που ο σωματικός οργανισμός απορρίπτει το μόσχευμα, το ανοσοποιητικό εξασθενεί σημαντικά, καθιστώντας τον ασθενή ιδιαίτερα ευπρόσβλητο σε μολυσματικές νόσους, φλεγμονώδεις καταστάσεις και ανεπάρκειες οργάνων. Σε τέτοιες συνθήκες, η κατάσταση γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη και ασταθής, συχνά εξελισσόμενη με απρόβλεπτο τρόπο ακόμη κι όταν κάθε διαθέσιμος θεραπευτικός πόρος έχει εξαντληθεί.
.wpcs-related-articles {
margin: 40px 0 20px;
padding: 24px;
border-top: 3px solid #e5e5e5;
background: #fafafa;
border-radius: 6px;
font-family: inherit;
}
.wpcs-related-title {
font-size: 1.2em;
font-weight: 700;
margin: 0 0 18px;
color: #222;
text-transform: uppercase;
letter-spacing: 0.05em;
}
.wpcs-related-grid {
display: grid;
grid-template-columns: repeat(auto-fill, minmax(200px, 1fr));
gap: 16px;
}
.wpcs-related-item {
background: #fff;
border: 1px solid #e8e8e8;
border-radius: 5px;
overflow: hidden;
transition: box-shadow 0.2s;
}
.wpcs-related-item:hover {
box-shadow: 0 4px 14px rgba(0,0,0,0.1);
}
.wpcs-related-thumb img {
width: 100%;
height: 130px;
object-fit: cover;
display: block;
}
.wpcs-related-info {
padding: 10px 12px 12px;
}
.wpcs-related-post-title {
font-size: 0.9em;
font-weight: 600;
color: #1a1a1a;
text-decoration: none;
display: block;
line-height: 1.35;
margin-bottom: 5px;
}
.wpcs-related-post-title:hover { color: #0073aa; }
.wpcs-related-excerpt {
font-size: 0.78em;
color: #777;
margin: 0;
line-height: 1.4;
}
@media (max-width: 600px) {
.wpcs-related-grid { grid-template-columns: 1fr 1fr; }
}




