Ραγίζει καρδιές ο πατέρας του Νικήτα: «Του δίναμε τα φάρμακα με το ζόρι και μου έλεγε “τι ζωή έχω για να τα πίνω”»
Τι δήλωσε ο πατέρας του Νικήτα
Βαρύ είναι το πένθος στην Κρήτη μετά τη δολοφονία του 21χρονου Νικήτα, στην υπόθεση που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο και έχει προκαλέσει σοκ στην τοπική κοινωνία της Αμμουδάρας Ηρακλείου.
Δείτε το βίντεo:
Ο 21χρονος έχασε τη ζωή του από τα πυρά του 54χρονου Κώστα Παρασύρη, πατέρα του κολλητού του φίλου, ο οποίος κατηγορείται ότι εμβόλισε το όχημά του και στη συνέχεια τον πυροβόλησε πισώπλατα έξι φορές. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο 54χρονος θεωρούσε τον νεαρό υπεύθυνο για το τροχαίο δυστύχημα του 2023, στο οποίο είχε σκοτωθεί ο 17χρονος γιος του.
Λίγες ώρες μετά την κηδεία του Νικήτα, ο πατέρας του μίλησε συντετριμμένος στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να υπάρξει βεντέτα, παρά τα όσα ακούγονται τις τελευταίες ημέρες. «Ακούω στα κανάλια για βεντέτες και πράγματα που είμαι άκρως αντίθετος. Δεν πρόκειται να πειράξω κανέναν. Έχασα το παιδί μου, δεν το γυρνάω πίσω», είπε αρχικά, εμφανώς φορτισμένος.
Δείτε το βίντεo:
Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στην αγάπη που είχε ο κόσμος για τον γιο του, περιγράφοντας με συγκίνηση όσα έζησε στην κηδεία: «Ελπίζω να φάνηκε χθες στην κηδεία πόσες χιλιάδες κόσμος πέρασε και ήρθε στην εκκλησία. Για τη μνήμη του παιδιού μου δεν μου φταίνε οι άλλοι. Μακάρι άμα το σκότωνε να γύρναγε το δικό του πίσω. Αυτά έχω να πω για τη μνήμη του άντρα του», ανέφερε.
Συγκλονιστικά ήταν και τα λόγια του όταν απάντησε σε όσους τον ρωτούν γιατί δεν έστειλε τον γιο του μακριά από την Κρήτη, προκειμένου να προστατευτεί. Όπως αποκάλυψε, ο Νικήτας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας επί χρόνια και η οικογένεια βρισκόταν συνεχώς σε νοσοκομεία και θεραπείες. «Το παιδί μου δεν το έδιωξα από την Κρήτη, γιατί είχε χρόνια προβλήματα, ήμασταν στα νοσοκομεία, μήνες στο Παίδων, μήνες στο Ωνάσειο, και έλεγαν γιατί δεν το έδιωξα. Δεν μπορούσα να το διώξω», είπε με σπασμένη φωνή.
Δείτε το βίντεo:
Παράλληλα περιέγραψε την καθημερινή μάχη που έδινε ο γιος του με τα προβλήματα υγείας: «Εδώ του δίναμε τα φάρμακα με το ζόρι και μου έλεγε “τι ζωή έχω για να τα πίνω”. Γι’ αυτό το κράταγα εδώ. Έχω φίλους στη Γερμανία και στην Αμερική και μου έλεγαν να το στείλω. Πού να το ‘στελνα εκεί μοναχό; Να το οδηγούσα στον θάνατο μια ώρα νωρίτερα;», είπε, λυγίζοντας.