Σήμερα γιορτάζει η μεγάλη και σπουδαία Αγία που την αποκεφάλισαν
Σήμερα τιμάται η Αγία Ειρήνη η Μεγαλομάρτυς, η σπουδαία Αγία που έμεινε ακλόνητη στην πίστη και, σύμφωνα με την παράδοση, τελειώθηκε μαρτυρικά με αποκεφαλισμό.
Σήμερα, Τρίτη 5 Μαΐου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμάται η μνήμη της Αγίας Ειρήνης της Μεγαλομάρτυρος, του Αγίου Ειρηναίου και του Αγίου Εφραίμ του Μεγαλομάρτυρος.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Ειρήνη, Ρένα, Ρήνα, Ρηνιώ,
Ρηνούλα, Ειρήνα, Ειρήνγκω, Ρένια*,
Ειρηναίος, Ρένος, Ειρηναία,
Εφραίμ, Εφραίμιος, Εφραίμης, Ευφραίμ,
Εφραιμία, Ευφραιμία, Ευφραιμίτσα.
*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Αγία Ειρήνη η Μεγαλομάρτυς
Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη μαρτύρησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ήταν κόρη του Λικινίου, βασιλιά ενός μικρού βασιλείου, και της Λικινίας. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών και το αρχικό της όνομα ήταν Πηνελόπη.
Όταν η Αγία έγινε έξι ετών, ο πατέρας της, Λικίνιος, την έκλεισε σε έναν πύργο και ανέθεσε την ανατροφή και τη μόρφωσή της σε έναν γέροντα που ονομαζόταν Απελλιανός. Εκείνος ήταν και ο άνθρωπος που κατέγραψε τα υπομνήματα του μαρτυρίου της.
Μια νύχτα η Ειρήνη είδε ένα παράξενο όραμα. Στον πύργο μπήκε ένα περιστέρι, κρατώντας με το ράμφος του ένα κλαδί ελιάς, το οποίο άφησε πάνω στο τραπέζι. Έπειτα μπήκε ένας αετός, που κρατούσε στεφάνι από άνθη και το τοποθέτησε κι εκείνος στο τραπέζι. Στη συνέχεια, από άλλο παράθυρο μπήκε ένας κόρακας, ο οποίος άφησε πάνω στο τραπέζι ένα φίδι.
Το πρωί, όταν ξύπνησε, απορούσε και προσπαθούσε να καταλάβει τι σήμαιναν όλα αυτά που είδε. Τα διηγήθηκε στον γέροντα Απελλιανό, ο οποίος τα ερμήνευσε ως προμήνυμα των στεφάνων της δόξας και του μαρτυρικού τέλους της μετά τη βάπτισή της.
Στον Χριστιανισμό ελκύστηκε από μια νεαρή κρυπτοχριστιανή, η οποία, λόγω της τιμιότητας και των αρετών της, έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τους γονείς της Πηνελόπης και είχε τοποθετηθεί από αυτούς ως θεραπαινίδα της κόρης τους.
Ένας ιερέας, με το όνομα Τιμόθεος, βάπτισε κρυφά τη νεαρή ηγεμονίδα και της έδωσε το όνομα Ειρήνη.
Το γεγονός δεν άργησε να το μάθει ο πατέρας της, Λικίνιος, ιδιαίτερα όταν η Αγία Ειρήνη συνέτριψε τα είδωλα της πατρικής της οικίας, ομολογώντας με αυτόν τον τρόπο την πίστη της στον Χριστό.
Για τον λόγο αυτό, ο πατέρας της διέταξε να τη δέσουν στα πόδια ενός άγριου αλόγου, ώστε να τη σκοτώσει με τις κλοτσιές του. Όμως, με θαυμαστό τρόπο, το άλογο στράφηκε εναντίον του και τον σκότωσε.
Τότε επικράτησε μεγάλη αναστάτωση ανάμεσα στους παρευρισκόμενους. Η Ειρήνη, όμως, τους καθησύχασε με τα λόγια του Χριστού: «Παντα δυνατα τω πιστευοντι» (Μαρκ. θ΄ 23). Δηλαδή, όλα είναι δυνατά σε εκείνον που πιστεύει.
Και πράγματι, με θαυμαστή πίστη προσευχήθηκε και ο πατέρας της αναστήθηκε. Τότε όλη η οικογένεια βαπτίστηκε χριστιανική.
Στη συνέχεια, η Αγία υπέστη πολλά από τους Πέρσες και τους βασιλείς τους, Σεδεκία και Σαπώριο Α’.
Έπειτα, η Αγία Ειρήνη πήγε στην Καλλίπολη του Ελλησπόντου, όπου βασίλευε ο Νουμεριανός. Εκεί παρουσιάστηκε μπροστά του και ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Χριστό.
Οι ειδωλολάτρες την έκλεισαν διαδοχικά σε τρία πυρακτωμένα χάλκινα βόδια. Το τρίτο βόδι, όμως, τη στιγμή που η Μεγαλομάρτυς βρισκόταν μέσα σε αυτό, κινήθηκε με παράδοξο τρόπο, παρότι ήταν άψυχο ανθρώπινο κατασκεύασμα. Στη συνέχεια σχίστηκε και η Αγία βγήκε από μέσα εντελώς αβλαβής από την κόλαση της φωτιάς.
Το θαύμα αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προσέλθουν στην πίστη του Χριστού χιλιάδες ψυχές.
Στην πόλη Μεσημβρία της Θράκης η Αγία Ειρήνη θανατώθηκε, όμως με τη δύναμη του Θεού αναστήθηκε και οδήγησε στην πίστη τον διοικητή και ολόκληρο τον λαό.
Τέλος, η Αγία κατέφυγε μαζί με τον δάσκαλό της, Απελλιανό, στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, όπου έμεινε πραγματοποιώντας πολλά θαύματα και τιμήθηκε ως αληθινή ισαπόστολος. Εκεί ανέπτυξε μεγάλη πνευματική δράση μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς της, το 315 μ.Χ.
Στο Συναξάρι της αναφέρεται ότι στην Έφεσο η Αγία βρήκε μια λάρνακα, στην οποία δεν είχε ενταφιαστεί μέχρι τότε κανείς, μπήκε μέσα σε αυτήν και κοιμήθηκε με ειρήνη.
Πριν από την κοίμησή της, η Αγία Ειρήνη είχε δώσει εντολή να μη μετακινήσει κανείς την ταφόπετρα, με την οποία θα σκέπαζε τη λάρνακα ο δάσκαλός της Απελλιανός, πριν περάσουν τέσσερις ημέρες.
Μετά από δύο ημέρες, όμως, ο Απελλιανός και οι υπόλοιποι επισκέφθηκαν τον τάφο και είδαν ότι η ταφόπετρα ήταν σηκωμένη και η λάρνακα άδεια.
Κατά τα δυτικά Μαρτυρολόγια, η Αγία Ειρήνη μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη, αφού ρίχθηκε στην πυρά, ενώ κατά το Μηνολόγιον του αυτοκράτορα Βασιλείου Β’, η Αγία Ειρήνη τελειώθηκε μαρτυρικά δι’ αποκεφαλισμού.