Το τάμα που έκανε: Σε αυτόν τον Άγιο πήγε η Τίνα Μεσσαροπούλου
Τίνα Μεσσαροπούλου: Οι δύσκολες ώρες στο πλευρό του Γιώργου Μυλωνάκη και το τάμα στον Πανορμίτη
Μια από τις πιο δύσκολες και σπαρακτικές στιγμές της ζωής της φαίνεται πως βιώνει η Τίνα Μεσσαροπούλου, καθώς ο σύζυγός της, Γιώργος Μυλωνάκης, δίνει τη δική του μάχη έπειτα από σοβαρή περιπέτεια υγείας που τον οδήγησε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
«Σώσε τον άντρα μου»
Πίσω από τις κλειστές πόρτες της εντατικής εκτυλισσόταν ένας αληθινός γολγοθάς, με την αγωνία να βασανίζει κάθε λεπτό που περνά.
Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, η δημοσιογράφος βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του ανθρώπου της ζωής της, αρνούμενη να απομακρυνθεί ούτε στιγμή. Οι ώρες έξω από τη ΜΕΘ κυλούσαν βασανιστικά, μέσα σε μια σιωπή που έμοιαζε πιο εκκωφαντική από κάθε κραυγή. Εκεί, ανάμεσα στον φόβο και την ελπίδα, φέρεται να ξέσπασε σε μια βαθιά προσωπική προσευχή.
Με δάκρυα στα μάτια και την ψυχή λυγισμένη από την αγωνία, λέγεται πως ύψωσε τα μάτια της στον ουρανό και έκανε τάμα στον Πανορμίτη της Σύμης, τον προστάτη που επί χρόνια τιμά και εμπιστεύεται.
«Πανορμίτη μου, σώσε τον και θα έρθω γονατιστή στη χάρη σου», φέρεται να ψιθύρισε.
Μια φράση που δεν ήταν απλώς λόγια. Ήταν κραυγή ψυχής. Ήταν η απόγνωση μιας γυναίκας που βλέπει τον άνθρωπό της να παλεύει και νιώθει ανήμπορη μπροστά στο άγνωστο.
Ήταν εκείνη η στιγμή που η επιστήμη συνέχιζε τον αγώνα της, αλλά η καρδιά στρεφόταν στην πίστη.
Οι δεσμοί με τον Πανορμίτη
Η σχέση της Τίνας Μεσσαροπούλου με τον Πανορμίτη δεν είναι τυχαία ούτε πρόσκαιρη. Όπως έχει γίνει γνωστό, έχει επισκεφθεί αμέτρητες φορές την Ιερά Μονή στη Σύμη, πολλές φορές μαζί με αγαπημένα της πρόσωπα. Για εκείνη, ο Πανορμίτης δεν είναι απλώς ένας τόπος λατρείας, αλλά ένα καταφύγιο ψυχής, ένα σημείο αναφοράς στις δύσκολες και κρίσιμες ώρες. Γι’ αυτό και τη στιγμή που όλα έμοιαζαν να κρέμονται από μια λεπτή κλωστή, στράφηκε εκεί όπου πολλοί άνθρωποι στρέφονται όταν οι δυνάμεις τους τελειώνουν: στην προσευχή.
Η σιωπή έξω από τη ΜΕΘ
Η εικόνα μιας γυναίκας να περιμένει έξω από την εντατική, με τα χέρια σφιγμένα και το βλέμμα χαμένο, είναι μια εικόνα που δεν χρειάζεται περιγραφή. Είναι η στιγμή που ο χρόνος σταματά. Που κάθε ήχος γίνεται βαριά ανάσα. Που κάθε δευτερόλεπτο παγώνει την καρδιά να παγώνει. Σε τέτοιες ώρες, οι τίτλοι, η αναγνωρισιμότητα και η δημόσια εικόνα σβήνουν. Δεν υπάρχουν πρόσωπα της τηλεόρασης, δεν υπάρχουν επώνυμοι και ανώνυμοι. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που φοβούνται να χάσουν αυτό που αγαπούν περισσότερο. Η Τίνα Μεσσαροπούλου, μακριά από φώτα και κάμερες, βρέθηκε αντιμέτωπη με τον πιο βαθύ ανθρώπινο φόβο: την απώλεια. Και μέσα σε αυτόν τον φόβο, αναζήτησε μια σπίθα φωτός.
Δείτε το βίντεο:
Η πίστη ως τελευταίο στήριγμα
Όταν οι γιατροί δίνουν τη μάχη τους και η αναμονή μοιάζει ατελείωτη, η πίστη γίνεται πολλές φορές το τελευταίο αποκούμπι. Ένα κερί, μια προσευχή, ένα τάμα. Πράξεις μικρές για τον κόσμο, τεράστιες για την ψυχή εκείνου που πονά. Η ιστορία αυτή δεν αφορά μόνο μια γνωστή δημοσιογράφο και την οικογένειά της. Αγγίζει κάθε άνθρωπο που έχει σταθεί κάποτε έξω από μια εντατική, μετρώντας λεπτά, ανάσες και προσευχές. Γιατί εκεί, στο κατώφλι ανάμεσα στον φόβο και την ελπίδα, όλοι γινόμαστε ίδιοι. Και περιμένουμε ένα θαύμα.