Πότε πρέπει να πείτε το “Ναι”;
Σύμφωνα με τους Brian Christian και Tom Griffiths, συγγραφείς του βιβλίου “Algorithms to Live By”, η επιστήμη των υπολογιστών έχει την απάντηση στο αιώνιο ερώτημα της δέσμευσης.
Τι είναι ο “Κανόνας του 37%”;Ο κανόνας αυτός ορίζει ότι, όταν πρέπει να πάρετε μια απόφαση μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο και έχετε πολλές επιλογές, η βέλτιστη στρατηγική είναι να εξετάσετε το 37% των επιλογών σας χωρίς να δεσμευτείτε, ώστε να συλλέξετε πληροφορίες.
Μετά από αυτό το σημείο, οφείλετε να επιλέξετε την αμέσως επόμενη καλύτερη επιλογή που θα συναντήσετε.
Γιατί η ηλικία των 26 θεωρείται η “χρυσή τομή”;
Το άρθρο κάνει τους εξής υπολογισμούς:Υποθέτει ότι το διάστημα αναζήτησης συντρόφου είναι μεταξύ 18 και 40 ετών (ένα “παράθυρο” 22 ετών).Το 37% των 22 ετών είναι περίπου 8 χρόνια.$18 + 8 = 26$.
Το σκεπτικό:
Πριν τα 26: Αν παντρευτείτε νωρίτερα, ίσως χάσετε καλύτερες επιλογές που θα εμφανίζονταν αργότερα, επειδή δεν έχετε αρκετή “εμπειρία” στην αγορά του dating.
Μετά τα 26: Αν καθυστερήσετε πολύ, οι “καλές” επιλογές αρχίζουν να εξαντλούνται και οι πιθανότητες να βρείτε κάποιον που να σας ταιριάζει απόλυτα μειώνονται.
Το “Πρόβλημα της Γραμματέως” (The Secretary Problem)
Για να γίνει πιο κατανοητό, το άρθρο αναφέρει ένα κλασικό μαθηματικό πείραμα του 1960:Αν έχετε να πάρετε συνέντευξη από 100 υποψήφιους γραμματείς, απορρίπτετε τους πρώτους 37. Κρατάτε τον 37ο ως “μέτρο σύγκρισης”.
Ο πρώτος υποψήφιος μετά τον 37ο που είναι καλύτερος από όλους τους προηγούμενους, είναι αυτός που πρέπει να προσλάβετε.
Είναι όντως η “σωστή” ηλικία;
Παρόλο που τα μαθηματικά είναι ακριβή, η ανθρώπινη ζωή δεν είναι.
Το άρθρο καταλήγει σε μερικές πιο “ανθρώπινες” παραδοχές:
Στα 26 θεωρείται ότι είμαστε αρκετά ώριμοι ώστε να παίρνουμε αποφάσεις μόνοι μας, χωρίς να επηρεαζόμαστε υπερβολικά από τους άλλους.Έχουμε πλέον μια ξεκάθαρη εικόνα για το τι πιστεύουμε και τι αναζητάμε.Σε εκείνο το σημείο, η ζωή αφορά το να πάρεις μερικά ρίσκα για να βρεις τον “σωστό” άνθρωπο αντί για τον “άνθρωπο για τώρα”.