Αποκάλυψη! Γωγώ Μαστροκώστα: Συγκλονίζει η κόρη της Βικτώρια για τις τελευταίες της στιγμές στον Ευαγγελισμό-«Δεν αναστέναξε, αλλά…»
Τα όσα κοινοποίησε η Βικτώρια Δέλλα για την απώλεια της μητέρας της, Γωγώ Μαστροκώστα, προκαλούν σκληρή συγκίνηση. Η νεαρή γυναίκα, η οποία διατηρούσε ένα εξαιρετικά ισχυρό δεσμό με τη μητέρα της, διαπερνά μία εκ των πιο τραγικών φάσεων της ύπαρξής της, καθώς δυσκολεύεται να αποδεχθεί ότι εκείνη που αποτέλεσε τον κύριο άξονα στήριξής της έχει πλέον αναχωρήσει.
Όσοι ήταν σε θέση να παρατηρήσουν την σχέση της μητέρας και της κόρης μιλούν για έναν βαθύ και ολοκληρωτικό δεσμό, διαποτισμένο με αγάπη, αμοιβαία εμπιστοσύνη και απόλυτη αφοσίωση. Η Γωγώ Μαστροκώστα δεν ήταν απλώς η μητέρα της Βικτώρια· ήταν το πρόσωπο με το οποίο μοιράζονταν τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των χαρών, των προκλήσεων και των φόβων. Ακόμη και όταν αντιμετώπιζε σοβαρές υγειονομικές δοκιμασίες, χρειάστηκε να διασφαλίσει ότι η κόρη της ήταν προστατευμένη και εμψυχωμένη με θάρρος, αισιοδοξία και πνευματική ισχύ.
Η ίδια η Βικτώρια, διαμέσου του συγκλονιστικού μηνύματος που ανάρτησε ακολούθως, ανέφερε με λέξεις που θίγουν βαθιά τον συναισθηματικό κόσμο την εκτίμηση και τον θαυμασμό που εξέφραζε για εκείνη, καθώς και την ψυχική δύναμη που η μητέρα της επέδειξε ως τις τελευταίες στιγμές της.
«Σήμερα έφυγε ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Η πιο καλή ψυχή, η κολλητή μου, η καλύτερη γυναίκα που ήμουν τόσο τυχερή να αποκαλώ μαμά».
Με αυτή τη δήλωση εγκαινίασε το δημόσιό της αποχαιρετισμό, εκφράζοντας το μεγάλωμα που δημιουργεί η απουσία της Γωγώ Μαστροκώστα στην καθημερινή της πραγματικότητα.
Η Βικτώρια ανέδειξε ιδιαιτέρως τη γενναιότητα ψυχής της μητέρας της, αναφερόμενη στον τρόπο με τον οποίο διατήρησε την αξιοπρέπεια, τη ψυχική ανθεκτικότητα και την αισιοδοξία, ακόμη κι εν μέσῳ των πιο κρίσιμων περιόδων της νόσου της.
«Η μαμά μου ήταν μια μαχήτρια, ένας βράχος που δεν λύγισε ποτέ. Δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν αναστέναξε. Πέρασε πολλά στη ζωή της, αλλά τα αντιμετώπισε με δύναμη και αξιοπρέπεια».
Αυτές οι φράσεις περιγράφουν την εσωτερική στάση που χαρακτήριζε τη Γωγώ Μαστροκώστα καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής της. Παρά τις επιπλοκές από τις θεραπευτικές διαδικασίες και τις αυστηρές δοκιμασίες που αντιμετώπισε, κατάφερε να παραμείνει επίκεντρη στις ανθρώπινες αρετές και τη χαμογελάστρα. Πρόσωπα από τον κοντινό της περιβάλλον περιγράφουν έναν χαρακτήρα που, ακόμη και στιγμές της οδύνης, δεν παύσαν να σηκώνουν τα ηθικά των κοντινών της, να διατηρούν τα χαμόγελα και να καλλιεργούν την ελπίδα.
Η κόρη της, βυθισμένη στη θλίψη, τόνισε ότι η μόνη ενέργεια που μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί είναι να καθιστά φανερή την υπερηφάνεια της για τη μητέρα που κληρονόμησε, και να αναλάβει το καθήκον της ν’ αναπαράγει την ηθική της παρουσία.
«Μαμά, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι περήφανη για σένα και να σε θαυμάζω. Στη ζωή μου ελπίζω να σου μοιάσω έστω και λίγο. Θα είσαι για πάντα το αιώνιο πρότυπό μου. Και τώρα ξέρω πως θα έχω πάντα τον φύλακα άγγελό μου να με προσέχει».
Η απώλεια της Γωγώ Μαστροκώστα αφήνει πίσω ένα ανεπανόρθωτο κενό στη ζωή της κόρης της. Ωστόσο, για τη Βικτώρια η μητέρα θα παραμένει χρονοχρόνως το ανύπερβλητο παράδειγμα ψυχικής δύναμης, ανθρώπινης αγάπης και απόλυτης αξιοπρέπειας.
Διαβάστε Επίσης
