«Παραλίγο να πεθάνω, αλλά μια φωνή μου είπε “γύρνα πίσω” – Τώρα ακούω πνεύματα»
Η γυναίκα άκουσε ξανά τη φωνή και κατάλαβε αυτή τη φορά τη λέξη που της έλεγε. Δεν μπορούσε να την αγνοήσει, καθώς είχε ακούσει παρόμοιες φωνές και στο παρελθόν και ήταν πεπεισμένη πως δεν αποτελούσαν προϊόν της φαντασίας της. Όπως περιγράφει, οι φωνές άρχισαν μετά από μια επιθανάτια εμπειρία που είχε αρκετά χρόνια νωρίτερα και, παρότι εμφανίζονταν μόλις λίγες φορές, συνήθως αποτελούσαν προειδοποίηση ότι κάτι κακό ή επικίνδυνο επρόκειτο να συμβεί.
Μπαίνοντας ξανά στο διαμέρισμα, η μυρωδιά του γιασεμιού ήταν έντονη. Τότε θυμήθηκε το αναμμένο κερί που είχε αφήσει στο σαλόνι, ενώ ετοιμαζόταν να φύγει. Το έσβησε, ένωσε τα χέρια της, κοίταξε προς το ταβάνι και είπε «ευχαριστώ».
Δεν γνώριζε ποιον ακριβώς ευχαριστούσε, όμως πίστευε πως ήταν κάποιος ή κάτι από έναν άλλο κόσμο που την προστατεύει από τότε που γεννήθηκε ο γιος της, όπως αναφέρει η Sun.
Οι φωνές και η μυστηριώδης φιγούρα
Όπως εξηγεί, κάποιες φορές ακούει μια φωνή, η οποία μπορεί να είναι ανδρική ή γυναικεία. Άλλες φορές βλέπει ένα όραμα. Η εικόνα που επαναλαμβάνεται είναι πάντα ίδια: μια σκοτεινή, αέρινη φιγούρα με ανθρώπινο σχήμα, χωρίς όμως ορατά χαρακτηριστικά. Μπορεί να αιωρείται πάνω από εκείνη ή να στέκεται κοντά της, ενώ η ίδια αισθάνεται πάντοτε την παρουσία της.
Σε ορισμένες περιπτώσεις ξυπνά από τον ύπνο της και βλέπει τη φιγούρα, η οποία παραμένει εκεί μόνο για λίγα δευτερόλεπτα. Παρότι η εμπειρία ακούγεται τρομακτική, η γυναίκα υποστηρίζει πως για κάποιον λόγο γνωρίζει ότι δεν αποτελεί απειλή.
Από τη γέννηση του Μάιλο, το 2016, οι συγκεκριμένες οπτασίες έχουν εμφανιστεί μόλις λίγες φορές, ενώ οι φωνές ακούγονται περίπου τρεις ή τέσσερις φορές τον χρόνο. Η ίδια, ωστόσο, είναι βέβαιη ότι προέρχονται από τη μετά θάνατον ζωή.
Όπως λέει, είχε πάρει μια «γεύση» από αυτήν και, εξαιτίας της εμπειρίας της, πλέον πιστεύει ότι ο πνευματικός κόσμος υπάρχει και ότι ο θάνατος δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάται κανείς. Μάλιστα, αναφέρει στοιχεία της Διεθνούς Ένωσης για τις Επιθανάτιες Εμπειρίες, σύμφωνα με τα οποία περίπου το 36% των ανθρώπων που έχουν επιβιώσει από επιθανάτια εμπειρία δηλώνουν ρητά ότι αισθάνονται «περισσότερο συνδεδεμένοι με το πνευματικό βασίλειο» μετά το γεγονός.
Η επιθανάτια εμπειρία μετά τη γέννηση του γιου της
Η γυναίκα γνώριζε, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, ιστορίες για επιθανάτιες εμπειρίες, με φωτεινά φώτα, μεγάλες σήραγγες και εικόνες αγαπημένων ανθρώπων που έχουν πεθάνει. Η δική της εμπειρία, όμως, ήταν εντελώς διαφορετική.
Δεν ένιωσε ότι βγήκε από το σώμα της, ούτε ότι κάποιος γνωστός της την καλούσε στην άλλη πλευρά. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρία άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τον θάνατο, καθώς το γεγονός ότι παραλίγο να πεθάνει άλλαξε τη ζωή της με έναν εξαιρετικό τρόπο.
Ήταν 41 ετών και μόλις είχε αποκτήσει τον γιο της, τον Μάιλο, έπειτα από έναν εξαντλητικό τοκετό που διήρκεσε 54 ώρες χωρίς να υπάρξει πρόοδος. Τελικά, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι το μωρό είχε εγκλωβιστεί σε τέτοια θέση ώστε να εμποδίζει τον γεννητικό σωλήνα και να μην της επιτρέπει να διασταλεί σωστά.
Την τελευταία ώρα, οι καρδιακοί παλμοί και των δύο άρχισαν να πέφτουν και η γυναίκα μεταφέρθηκε εσπευσμένα για καισαρική τομή. Ούτε όμως η επέμβαση εξελίχθηκε σύμφωνα με το σχέδιο.
Ο αναισθησιολόγος της χορήγησε κατά λάθος υπερβολική ποσότητα ραχιαίας αναισθησίας, με αποτέλεσμα οι μύες του λαιμού της να σταματήσουν να λειτουργούν και να μην μπορεί να αναπνεύσει μόνη της. Ο Μάιλο μεταφέρθηκε επίσης στην εντατική, καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με την αναπνοή του, και ολόκληρη η διαδικασία ήταν εξαιρετικά τραυματική.
Κατέρρευσε ενώ επισκεπτόταν τον γιο της στο νοσοκομείο
Δύο ημέρες αργότερα, η γυναίκα και ο σύντροφός της επισκέφθηκαν τον Μάιλο στο νοσοκομείο, όταν εκείνη άρχισε να αισθάνεται ζάλη.
«Νομίζω ότι πρέπει να καθίσω», είπε χαμηλόφωνα, πιανόμενη από ένα τραπέζι για να κρατήσει την ισορροπία της. Μια νοσηλεύτρια την έπιασε από το χέρι και τη βοήθησε να πάει σε έναν καναπέ, σε μια κοντινή αίθουσα αναμονής.
Αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που θυμόταν, καθώς στη συνέχεια έχασε τις αισθήσεις της. Χωρίς να το γνωρίζει εκείνη τη στιγμή, ο οργανισμός της είχε υποστεί πλήρες σοκ και άρχισε να καταρρέει.
Για σχεδόν μισή ώρα δεν ανταποκρινόταν καθόλου. Δεν μπορούσε να μιλήσει, να κινηθεί ή να ανοίξει τα μάτια της. Ωστόσο, μπορούσε να ακούσει όσα συνέβαιναν γύρω της: τη νοσηλεύτρια να καλεί βοήθεια, την ομάδα ανάνηψης να καταφθάνει και τους γιατρούς να δίνουν βιαστικές οδηγίες.
Καθώς οι γιατροί προσπαθούσαν να την επαναφέρουν, εκείνη αισθανόταν ότι απομακρυνόταν όλο και περισσότερο. Ένιωθε σαν να έπεφτε στο απόλυτο κενό, ενώ η αναπνοή της επιβραδυνόταν και ένα πρωτόγνωρο αίσθημα γαλήνης και ευφορίας την πλημμύριζε.
Οι ήχοι γύρω της γίνονταν όλο και πιο μακρινοί και αντηχούσαν, σαν να χάνονταν μέσα σε μια βαθιά σήραγγα.
«Νιλουφέρ, με ακούς; Μπορείς να κουνήσεις τον δεξί σου δείκτη αν μπορείς;» άκουσε έναν από τους γιατρούς να λέει.
Οι γιατροί την τρυπούσαν με βελόνες και κουνούσαν διάφορα σημεία του σώματός της, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να προκαλέσουν κάποια αντίδραση. Εκείνη ανέπνεε όλο και λιγότερο όσο περνούσαν τα λεπτά, όμως δεν φοβόταν.
Ένιωθε ένα έντονο μυρμήγκιασμα σε ολόκληρο το σώμα της και το κεφάλι της ήταν ανάλαφρο. Δεν έβλεπε μια λευκή σήραγγα, αλλά μόνο σκοτάδι μπροστά της. Δεν είχε επίσης καμία αίσθηση του χρόνου.
«Γύρνα πίσω για εκείνον»
Ξαφνικά άκουσε φωνές. Δεν προέρχονταν από το δωμάτιο του νοσοκομείου, αλλά από κάπου αλλού.
«Γύρνα πίσω», ψιθύρισαν οι φωνές. «Γύρνα πίσω για εκείνον».
Τότε άρχισαν να αιωρούνται μπροστά της ασημένιες, σκοτεινές φιγούρες με ανθρώπινη μορφή, ενώ πίσω τους υπήρχε μια λευκή ομίχλη. Περνούσαν μπροστά της καθώς μιλούσαν και στη συνέχεια εξαφανίζονταν.
Δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τις φιγούρες, καθώς δεν είχαν πρόσωπα, όμως με κάποιον τρόπο της φαίνονταν οικείες.
«Είμαι στον παράδεισο;» αναρωτήθηκε.
Η λευκή ομίχλη βρισκόταν παντού και της προκαλούσε ένα πολύ καταπραϋντικό συναίσθημα. Δεν ήθελε να φύγει.
Τότε μία από τις σκοτεινές φιγούρες σταμάτησε μπροστά της και άπλωσε κάτι που έμοιαζε με δύο αέρινα χέρια. Ανάμεσά τους υπήρχε μια χρυσή λάμψη.
Εκείνη τη στιγμή, η ανάμνηση του μωρού της εμφανίστηκε ξαφνικά στο μυαλό της.
«Μάιλο», σκέφτηκε. «Πρέπει να γυρίσω πίσω για τον Μάιλο».
Το «μήνυμα» που, όπως λέει, της δινόταν, έγινε αμέσως κατανοητό.
Ένα κύμα που έμοιαζε με παγωμένο νερό διαπέρασε τις φλέβες της και πετάχτηκε σε καθιστή θέση, λαχανιάζοντας για αέρα.
Ακριβώς τη στιγμή που είχε αποφασίσει ότι έπρεπε να ξυπνήσει, οι γιατροί της είχαν χορηγήσει μια ένεση, η οποία, όπως υποθέτει, ήταν αδρεναλίνη και έβγαλε το σώμα της από αυτή την κατάσταση.
Μετά το περιστατικό έτρεμε τόσο πολύ, ώστε δεν μπορούσε ούτε να κρατήσει ένα ποτήρι νερό.
«Μας τρόμαξες για λίγο εκεί», της είπε μια νοσηλεύτρια, καθώς έλεγχε τις ζωτικές της λειτουργίες.
Η γυναίκα κατάλαβε ότι η νοσηλεύτρια περίμενε να τη δει να κλαίει, να φοβάται ή να είναι αναστατωμένη επειδή είχε φτάσει πολύ κοντά στον θάνατο. Εκείνη, όμως, μπορούσε μόνο να χαμογελά.
«Ήταν καταπληκτικό», της είπε.
Η νοσηλεύτρια την κοίταξε με απορία.
«Τι ήταν;» τη ρώτησε.
«Το να πεθαίνεις σχεδόν», απάντησε. «Ήταν το πιο καταπληκτικό συναίσθημα που έχω νιώσει ποτέ».
Η νοσηλεύτρια γέλασε και προσπέρασε το σχόλιο, πιθανότατα θεωρώντας ότι η γυναίκα δεν είχε συνέλθει ακόμη πλήρως.
Στην πραγματικότητα, όμως, η ίδια υποστηρίζει ότι από εκείνη τη στιγμή δεν ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος.
Η πρώτη «επίσκεψη» μετά την επιθανάτια εμπειρία
Τις πρώτες ημέρες μετά την επιθανάτια εμπειρία της αναρωτιόταν αν τα είχε φανταστεί όλα, αν δηλαδή ονειρευόταν ή αν είχε παραισθήσεις εξαιτίας των φαρμάκων που της είχαν χορηγηθεί.
Η αμφιβολία της σταμάτησε την ημέρα που εκείνη και ο σύντροφός της έφεραν τον Μάιλο στο σπίτι από το νοσοκομείο.
Το μωρό είχε παραμείνει στην εντατική για δέκα ημέρες μετά τη γέννησή του, γι’ αυτό και η γυναίκα ήταν ιδιαίτερα αγχωμένη όταν τον έβαλε για πρώτη φορά να κοιμηθεί στο σπίτι.
Κάθισε δίπλα στο κρεβάτι του ανάμεσα στα γεύματά του, ώστε να μπορεί να ελέγχει όλη τη νύχτα ότι αναπνέει, ενώ προσπαθούσε να μην κοιμηθεί.
Τις πρώτες πρωινές ώρες είδε μία από τις σκοτεινές φιγούρες να αιωρείται πάνω από τους δυο τους και άκουσε τη λέξη «ασφαλής» να ψιθυρίζεται απαλά στο αυτί της.
Δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς, όμως ήξερε ότι αυτό που έβλεπε της έλεγε πως μπορούσε να χαλαρώσει και να πάει για ύπνο. Ήξερε επίσης ότι δεν έπρεπε να φοβάται.
Η προειδοποίηση για την πτώση του Μάιλο
Από τότε, όπως λέει, υπήρξαν αρκετές ακόμη παρόμοιες συναντήσεις.
Όταν ο Μάιλο ήταν ενός έτους, τον είχε βάλει ένα βράδυ να κοιμηθεί στην κούνια του, όμως αισθανόταν μια ανεξήγητη ανησυχία που δεν μπορούσε να αποβάλει.
Τα μεσάνυχτα ξύπνησε και άκουσε τη λέξη «πτώση» αρκετές φορές να αντηχεί καθαρά μέσα στο δωμάτιο. Αυτή τη φορά δεν είδε κάποια φιγούρα, αλλά μόνο λευκή ομίχλη. Παρ’ όλα αυτά, αναγνώρισε ότι επρόκειτο για το ίδιο πράγμα και ότι λάμβανε ένα σημαντικό μήνυμα από έναν άλλο κόσμο.
Πήγε αθόρυβα στο σαλόνι, πήρε όλα τα μαξιλάρια που μπορούσε να βρει από τον καναπέ και τα σκόρπισε γύρω από την κούνια του Μάιλο, ο οποίος κοιμόταν ήσυχα.
«Τι κάνεις;» τη ρώτησε ο σύντροφός της, απορημένος με τη νυχτερινή της συμπεριφορά.
«Είναι πολύ μικρός για να σκαρφαλώσει πάνω από τα κάγκελα. Πώς θα μπορούσε να πέσει έξω;» της είπε.
Μία ώρα αργότερα, όμως, άκουσαν έναν υπόκωφο γδούπο και το κλάμα του μωρού από το βρεφικό μόνιτορ. Ο Μάιλο είχε καταφέρει πράγματι να σκαρφαλώσει για πρώτη φορά έξω από την κούνια του και, ευτυχώς, είχε πέσει πάνω στα μαξιλάρια αντί για το σκληρό ξύλινο πάτωμα.
Από τότε, η γυναίκα λέει πως εμπιστεύεται πάντοτε τα μηνύματα που λαμβάνει.
«Αν δεν είχα ακούσει τις φωνές, το διαμέρισμα μπορεί να είχε καεί»
Η τελευταία φορά που συνέβη κάτι αντίστοιχο ήταν τρεις μήνες πριν, όταν είχε αφήσει κατά λάθος το κερί αναμμένο στο σπίτι.
Αν δεν είχε ακούσει τις φωνές, πιστεύει ότι το διαμέρισμα μπορεί να είχε καεί.
Η ίδια δεν γνωρίζει γιατί της συνέβη αυτό. Αναρωτιέται αν την ημέρα που παραλίγο να πεθάνει είχε πράγματι περάσει στη μετά θάνατον ζωή ή σε κάποια άλλη διάσταση και αν έφερε μαζί της ένα μέρος από αυτή την εμπειρία.
Παρά τις απορίες της, δηλώνει ευγνώμων για αυτό το «δώρο», καθώς έχει πλέον καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος που φοβούνται κάποιοι άνθρωποι και ότι, ίσως, υπάρχουν πνεύματα που μας παρακολουθούν και μας προστατεύουν.
Σοκ στη Σύρο: Η γυναίκα με την κουκούλα, το μαχαίρι και το «σκοτεινό» μυστικό – Ολόκληρο το ανατριχιαστικό παρασκήνιο πίσω από τη δολοφονία της διασώστριας του ΕΚΑΒ
Ένα θρίλερ που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από αστυνομικό μυθιστόρημα συγκλονίζει το πανελλήνιο, καθώς η υπόθεση του θανάτου της 41χρονης διασώστριας του ΕΚΑΒ, Ευαγγελίας Ζαγοριανού, στην Άνω Σύρο, παραμένει τυλιγμένη σε μια βαθιά και αδιαπέραστη ομίχλη μυστηρίου. Παρά το γεγονός ότι οι δικαστικές αρχές προχώρησαν στην προσωρινή κράτηση του 41χρονου κατηγορουμένου μετά το βούλευμα του […]
Δυστυχώς δεν τα κατάφερε, έχασε την μάχη – Πέθανε στο νοσοκομείο πρίν απο λίγο
Ο δήμαρχος Φούρνων Κορσεών έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών, έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία, βυθίζοντας στη θλίψη την τοπική κοινωνία.
ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΚ: ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ – Δείτε ποιος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα
Σύμφωνα με πληροφορίες από protothema.gr, πένθος στα Μάλια για τον θάνατο του Δημήτρη Την τελευταία του πνοή σε τροχαίο άφησε 27χρονος μοτοσικλετιστής στα Μάλια της Κρήτης. Ο 27χρονος Δημήτρης κινούνταν με τη μοτοσυκλέτα του στην οδό Μάχης Κρήτης, όταν κάτω από συνθήκες που παραμένουν μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστες έχασε τον έλεγχο του οχήματος. Το δίκυκλο εξετράπη […]
Ελλάδα: Έγινε γνωστό, πριν από λίγο – Πέθανε ένας σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής – “Ήταν τεράστιος…”
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο έφερε η είδηση του θανάτου του σπουδαίου λαϊκού τραγουδιστή, Δημήτρη Ξανθάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών. “Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον αγαπημένο μας πατέρα Δημήτρη Ξανθάκη που έφυγε από την ζωή σήμερα 2 Αυγούστου. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 4 Αυγούστου 2026 στις 11:00π.μ. […]
Νεκρος ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης: Αυτή είναι η αιτία θανάτου
Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 ετών άφησε ο πρώην υπουργός Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας της οποίας διετέλεσε και αντιπρόεδρος. Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε στις 15:30 ήσυχα στο σπιτι του στην Αθήνα. Μάλιστα σήμερα είχε – κατά μια ειρωνεία της τύχης – τα γενέθλιά του Ο εκλιπών είχε τέσσερα παιδιά, τον […]