Ραγίζει καρδιές η μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα στο τριήμερο μνημόσυνο: «Πριν σβήσει για πάντα της υποσχέθηκα…»
Δεν υπάρχει ανθρώπινη δοκιμασία που να ισοδυναμεί με την απώλεια ενός παιδιού. Για τη μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα, η χρονική σειρά δείχνει να έχει παγώσει από τη στιγμή που η κόρη της αποχώρησε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω ένα ανεπανόρθωτο κενό στο οικογενειακό της σύστημα και στο σύνολο εκείνων που την αγαπούσαν.
Κατά τη διάρκεια του τριήμερου μνημοσύνου, το οποίο τελέστηκε σε ένα περιβάλλον σφυγμένο από συναισθήματα, η προσοχή όλων εστιάθηκε στην παραπληγημένη μητέρα, η οποία αντιμετωπίζει μια απώλεια που φαίνεται να ξεπερνά τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Οι παρευρισκόμενοι περιγράφουν μια γυναίκα προσκολλημένη στο βάρος του πένθους, που συνθλίβεται κάτω από το φορτίο των προσωπικών αναδρομών και των εικόνων που αφορούν το παιδί της.
Ωστόσο, ακόμη και διαπεράστηκε από τέτοιο πόνο, κατάφερε να συγκεντρώσει εσωτερική σθεναρότητα για να σταθεί όρθια, κυρίως για σχέση με τη δική της εγγονή, τη Βικτώρια, η οποία ήταν ο αποκλειστικός κέντρο της αγάπης της Γωγώς Μαστροκώστα.
Το τελευταίο αφιέρωμα και η ιερή υπόσχεση
Σύμφωνα με μαρτυρίες από το κοντινό περιβάλλον της οικογένειας, μεταξύ των πιο αποσπασματικών περιστάσεων για τη μητέρα της Γωγώς περιλαμβάνεται η ανάκληση των τελικών ημερών που κοινοποίησαν.
Ο δεσμός των δύο γυναικών διακρίνονταν πάντα από βάθος και ειδική σύνδεση. Η γηγενής της στάθηκε παρών σε κάθε κατάσταση, σε κάθε πρόκληση και σε κάθε φάση δυσκολίας που αντιμετώπισε. Από τις πρώτες υγειονομικές αναταράξεις έως τις ανείλικτες τελευταίες ημέρες, δεν αποχώρησε ποτέ από το πλευρό της.
Προτού η κατάσταση υποχωρήσει σε δραματικές διαστάσεις, η Γωγώ Μαστροκώστα φέρεται ότι διευθέτησε συνομιλία με τη μητέρα της σχετικά με το πρόσωπο που κατανέμει την ουσία της δικής της ύπαρξης: η θυγατέρα της, Βικτώρια.
Χρησιμοποιώντας όση δύναμη της είχε απομείνει, της ανέθεσε να παραμείνει διαρκώς κοντά και να διαφυλάξει το παιδί της.
«Να προσέχεις τη μικρή Βικτώρια… να την έχεις σαν τη συνέχειά μου… να την προσέχεις σαν τα μάτια σου»
φέρεται να ήταν τα λόγια που ψιθύρισε στη μητέρα της.
Για τη μητέρα της, αυτές οι λέξεις μετουσιώθησαν σε ένα νόμιμο διαθήκευμα. Μια δεσμευτική δήλωση που, κατά τις αναφορές ατόμων που πραγματολογούν από τον κύκλο της οικογένειας, καθίστανται πλέον ένα ιεροποίητο κληροδότημα της αποθανούσης.
Ο αλήθεια αναπόδραστος πόνος και το δυσχέρεια χαμόγελο του Δέλλα
Τα επεισόδια που ακολούθησαν ήταν εξαιρετικά επιψυχική για το κυκλικό σύστημα. Μάρτυρες από τα στενά περίγυρα της οικογένειας αναφέρουν εικόνες εκδηλωμένης συγκίνησης και στοχαστικής αγωνίας, με τη μητέρα της Γωγώς να καταπιάνεται με την απαίτηση να παραμένει ανθεκτική μπροστά στη θυγατέρα της, μέχρι και την πολυτέλειά της.
Όμως, όταν η αναγνώρισμένη πραγματικότητα τη σύλλαβε ότι η κάμψη φτάνει στο τελικό σημείο, δεν ήταν δυνατό να κατακρατηθεί η συναισθηματική της κατάρρευση. Η απώλεια του τέκνου της απετέλεσε ένα χτύπημα που κανέναν γονέα δεν είναι σε θέση να χειριστεί με φαινόμενη ευκολία.
Ταυτοχρόνως, πενθικό είναι και το πρόσωπο του Τραϊανό Δέλλα, ο οποίος εστέρησε τη σύντροφο με την οποία ανταλλάξαμε πάνω από είκοσι χρόνια συν-διαβίωσης, συναίσθημα και οικογενειακής ιστορίας.
Σήμερα, το σύστημα εξ αγαθών προσπαθεί να ανακτήσει τη δύναμη προκειμένου να επανασυνδεθεί. Η Βικτώρια λειτουργεί ως το πιο πολυτίμητο ανάμνησης τμήμα της Γωγώς που μένει παρούσα και αποτελεί εκείνη που παρέχει την ηθική ώθηση σε όλους για να κάνουν το ακόλουθο πέρασμα.
Για τη μητέρα, ωστόσο, η γραφική απουσία της θυγατέρας της θα παραμείνει διαιώνια ένα κατάγμα που λείπει από το σύγχρονο περίγραμμα της ψυχής της. Διότι, ακόμη και εάν η χρονική ροή αποτελέσματα σιωπηλά, η μητερική αγάπη ποτέ δεν αποχαιρετά το τέκνο. Το φέρει μέσα της, διαρκώς, μέσα στις λήθες, στις σκέψεις και στην αγάπη που εξαιρετικά δεν αχνίζεται.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΔΕΛΛΑ: Αυτός είναι ο «βράχος» που στέκεται δίπλα της – Ο νεαρός καλλονός που τη στηρίζει στο πένθος
Ο νεαρός άνδρας δίπλα στη Βικτώρια Δέλλα: ο «βράχος» που στηρίζει την κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα στο πένθος
«Όταν έδινα εγώ Πανελλήνιες, είχα λιγότερο άγχος από τώρα που δίνει το παιδί μου»
Θυμάμαι το ξυπνητήρι που χτύπησε χαράματα, τη μητέρα μου που περπατούσε αθόρυβα μέσα στο σπίτι για να μη με αγχώσει περισσότερο και τον πατέρα μου που έκανε
Συγκλονίζει η μητέρα της 24χρονης Κυριακής – «Όταν πήγα να την ξυπνήσω ήταν νεκρή»
Σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου, μετά από νεκροψία-νεκροτομή από την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Δωδεκανήσου, ο θάνατος της 24χρονης Κυριακής αποδίδεται σε
Γωγώ Μαστροκώστα: Θρήνος στην ταφή της στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας (Βίντεο)
Σε κλίμα βαθιάς θλίψης πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 27 Μαΐου η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα στο Ελληνικό, με συγγενείς, φίλους και ανθρώπους που τη γνώρισαν και τη λάτρεψαν να δίνουν το «παρών» για να την αποχαιρετήσουν για τελευταία φορά. Η Γωγώ Μαστροκώστα έδωσε μια γενναία μάχη με τον καρκίνο όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας […]
Γωγώ Μαστροκώστα: Θρήνος στην ταφή της στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας (Βίντεο)
Σε κλίμα βαθιάς θλίψης πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 27 Μαΐου η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα στο Ελληνικό, με συγγενείς, φίλους και ανθρώπους που τη γνώρισαν και τη λάτρεψαν να δίνουν το «παρών» για να την αποχαιρετήσουν για τελευταία φορά. Η Γωγώ Μαστροκώστα έδωσε μια γενναία μάχη με τον καρκίνο όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας […]