Θέμης Σοφός για τη δολοφονία του 15χρονου Πάρη στην Καλλιθέα: «Μαχαιρώθηκε ένα παιδί και ψάχνετε αν ήταν ζωηρός;»
Έντονη παρέμβαση για τη δολοφονία του 15χρονου Πάρη στην Καλλιθέα έκανε ο ποινικολόγος Θέμης Σοφός, σχολιάζοντας την υπόθεση που έχει προκαλέσει σοκ, αλλά και τη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από το θύμα και τις συνθήκες της τραγωδίας.
Με δήλωσή του, ο Θέμης Σοφός έκανε λόγο για έξαρση της νεανικής βίας και υποστήριξε πως η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σοβαρό φαινόμενο αστικής εγκληματικότητας, το οποίο απαιτεί συνολική αντιμετώπιση. Ο ποινικολόγος στάθηκε ιδιαίτερα στην προσπάθεια ορισμένων να αναζητούν στοιχεία για τον χαρακτήρα ή τη συμπεριφορά του θύματος, τονίζοντας πως κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε μια επικίνδυνη μετατόπιση της συζήτησης από τον δράστη στο παιδί που έχασε τη ζωή του.
«Εξίσου προβληματικό και νοσηρό είναι όταν αναζητεί κανείς στοιχεία του χαρακτήρα του δολοφονηθέντος παράλληλα με αυτά του δολοφόνου, μια εξίσωση που χαρακτηρίζει τα νοσηρά ανακλαστικά μιας κοινωνίας, η οποία μοιάζει να αναζητά απεγνωσμένα “αίτια” στο θύμα για να αποδώσει ελαφρυντικά στον δράστη», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αναφερόμενος στη δολοφονία του 15χρονου Πάρη, ο Θέμης Σοφός εξέφρασε την αγανάκτησή του για το γεγονός ότι τίθεται θέμα για τη συμπεριφορά του ανήλικου. «Μαχαιρώθηκε ένα 15χρονο παιδί, το καταλαβαίνετε; Και ψάχνετε να δείτε αν ήταν ζωηρός; Μήπως στην πρόσφατη γυναικοκτονία ψάχνατε αν η δολοφονηθείσα ήταν προκλητική; Καταλαβαίνετε πόσο άρρωστη είναι αυτή η ροπή;», ανέφερε μεταξύ άλλων.
«Η άγρια δολοφονία του 15χρονου Πάρη οδηγεί για άλλη μια φορά στο συμπέρασμα ότι η κοινωνία μας είναι σε εμπόλεμη ζώνη ακήρυχτου πολέμου μιας ζώσας αστικής βίας. Όταν ένα νέο παιδί μαχαιρώνεται από έναν σχεδόν ενήλικα, που αποφάσισε να γίνει δολοφόνος ενορχηστρώνοντας μια τρομακτική συμπλοκή 34 ατόμων σε πλατεία της Καλλιθέας, πρέπει να προβληματισθούμε όλοι ως προς την καθολική αναμόρφωση της αντιμετώπισης της εγκληματικότητας. Εξίσου προβληματικό και νοσηρό είναι όταν αναζητεί κανείς στοιχεία του χαρακτήρα του δολοφονηθέντος παράλληλα με αυτά του δολοφόνου, μια εξίσωση που χαρακτηρίζει τα νοσηρά ανακλαστικά μιας κοινωνίας, η οποία μοιάζει να αναζητά απεγνωσμένα “αίτια” στο θύμα για να αποδώσει ελαφρυντικά στον δράστη.
Πόσες φορές το έχουμε δει στις γυναικοκτονίες, όταν διερωτάται η κοινωνία αντικανονικά για τον πρότερο βίο του θύματος με αποτέλεσμα ο δράστης να επωφελείται με κάθε τρόπο. Ας μην γελιόμαστε, η κοινωνία μας έχει παγώσει από την εικόνα κι έχει χάσει το νόημα. Μαχαιρώθηκε ένα 15χρονο παιδί, το καταλαβαίνετε; και ψάχνετε να δείτε αν ήταν ζωηρός; μήπως στην πρόσφατη γυναικοκτονία ψάχνατε αν η δολοφονηθείσα ήταν προκλητική; Καταλαβαίνετε πόσο άρρωστη είναι αυτή η ροπή; Καταλαβαίνετε την απώλεια του νοήματος στην νοσηρή συνείδηση όσων σκέπτονται έτσι;»
