Οι τελεuταίες δύσκολες στιγμές της Γωγώς Μαστροκώστα στον Ευαγγελισμό – Live-Sports365
Η απώλεια της Γωγώς Μαστροκώστα δημιούργησε σημαντικό κενό στον καλλιτεχνικό περιβάλλον και στις καρδιές όλων εκείνων που είχαν τη δυνατότητα να την γνωρίσουν άμεσα ή να παρακολουθήσουν το έργο της διαχρονικά μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των ψηφιακών πλατφορμών.
Πέρα από το δημόσιο προσωπικό της, που αποτυπώνονταν εικόνες ενός δυνατού χαρακτήρα που αντιμετώπισε με αξιώματα τις δοκιμασίες της ζωής, υπήρχε ένας στενός οικογενειακός περίγυρος που αποτέλεσε το θεμέλιο της υποστήριξής της. Ιδιαίτερα εξέχουσα θέση κατείχε η μητέρα της, η κυρία Λούλα· μια γυναίκα η οποία, σύμφωνα με τα λεγόμενα των προσώπων που βρέθησαν κοντά στην οικογένεια, ενσαρκώνει εκείνη τη σιωπηλή αλλά απόλυτα ουσιαστική δύναμη που υποστήριξε τη Γωγώ μέχρι τα τελευταία της χρόνια.
Η φιγούρα της μητέρας ως άγκυρα σταθερότητας
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών του αγώνα που έδινε η Γωγώ Μαστροκώστα προς την υγεία, η μητέρα της δεν απομακρύνθηκε ουσιαστικά από τα πλευρά της, όπως αναφέρει το youweekly.gr. Μάρτυρες αυτών των δύσκολων ημερών, που βρέθησαν στον χώρο του Ευαγγελισμού, περιγράφουν την εικόνα μιας γυναίκας που εκπέμπει ηρεμία και διακριτικότητα, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει μια ανεξάντλητη αφοσίωση προς την κόρη της. Το βλέμμα της, φορτισμένο με ανησυχία αλλά και ανομέτρητη αγάπη, ήταν διαρκώς πάνω στη Γωγώ, φροντίζοντας τις μικρότερες λεπτομέρειες και προσπαθώντας να της ενδώσει κουράγιο ακόμη και κατά τις πιο κρίσιμες στιγμές της δοκιμασίας.
Για όσους συνάνθρωποι γνώριζαν την πορεία της οικογένειας, ο δεσμός ανάμεσα στη μητέρα και την κόρη διακρινόταν από πάντοτε από μια εξαιρετική στενότητα. Η Γωγώ δεν διστάζε ποτέ να εκφράσει τη βαθιά αγάπη και σεβασμό που τρέφει για τη μητέρα της, συχνά χρησιμοποιώντας λόγια γεμάτα τρυφερότητα, τόσο σε ιδιωτικές κουβέντες όσο και μέσα από τις δημόσιες διακηρύξεις του στην ψηφιακή σφαίρα.
Ανά καιρούς, η Γωγώ Μαστροκώστα είχε δημοσιοποιήσει εικόνες και εκφράσεις αγάπης αφιερωμένες στη μητέρα της στις διάφορες ψηφιακές πλατφόρμες, επιδεικνύοντας πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος της στο ταξίδι της ζωής της. Σε μία από τις σημαντικότερες δημοσιεύσεις της είχε σημειώσει χαρακτηριστικά: «Η μανούλα μου. Ο βράχος μου. Σ’ αγαπώ πολύ». Αυτά τα λίγα αλλά περιεκτικά λόγια ενσωμάτωναν έναν ολόκληρο κόσμο συναισθημάτων και εξάρτησης. Για τη Γωγώ, η μητέρα της δεν υπήρξε απλώς αίμα και οικογένεια, αλλά εκείνη η προσωπικότητα στην οποία πάντα επέστρεφε όταν η δύναμη της εξαντλείτο.
Με αφορμή τη γιορτή που τιμά τη μητρότητα, η Γωγώ μοιράστηκε ένα κείμενο γεμάτο συγκίνηση που χαρτογραφούσε την εξέλιξη της σχέσης μιας γυναίκας με τη μητέρα της διαμέσου των δεκαετιών:
«6 ετών: <<Μαμά σ’αγαπω>>
10 ετών: <<Μαμά ότι πεις>>
16 ετών:<<Η μαμά μου είναι εκνευριστική>>
18 ετών:<<Θέλω να φύγω απ´το σπίτι>>
30 ετών:<<Μαμά είχες δίκιο>>
40 ετών: Θέλω να πάω πίσω στη Μαμα>>
50 ετών:<<Δεν θέλω να χάσω τη μαμά μου>>
70 ετών:<<θα έδινα τα πάντα να έχω εδώ μαζί μου τη μανούλα μου>>. #happymothersday #mymama Σ’αγαπω Μαμα!!»
Ο κύκλος της αγάπης και της στήριξης
Η Γωγώ Μαστροκώστα διαπόρευσε πολλά χρόνια σε μια δύσκολη και αναπόδραστη πάλη κατά της νόσου, χωρίς ωστόσο να επιτρέψει να εξαφανιστεί εντελώς από το πρόσωπό της ένα ευγενές χαμόγελο. Παρά τα εμπόδια και τις δοκιμασίες, όσοι βρέθησαν παραδίπλα της μαρτυρούν ότι κατεβλώνε προσπάθειες να φανταστεί δυνατή και να προσδώσει ψυχική ενδυνάμωση ακόμη και στους συγγενείς και φίλους που ανησυχούσαν για εκείνη. Διαδοχικά δίπλα της βρέθηκαν ο σύζυγός της, ο Τραϊανός Δέλλας, τα αδέλφια της, και βεβαίως η μητέρα της, σχέσεις που συντηρούσε με εξαιρετική στενότητα και εμπιστοσύνη.
Ο Χάρης Σιανίδης, ένας εκ των προσωπικοτάτων της φίλων, ομιλώντας δημοσίως για εκείνη, περιέγραψε με βάθος συναισθήματος το σκηνικό της οικογενειακής συγκέντρωσης γύρω από τη Γωγώ κατά όλες εκείνες τις βαριές ημέρες. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η μητέρα της δεν της παραχώρησε ούτε και ένα δευτερόλεπτο μοναξιάς, ενώ τον Τραϊανό Δέλλα τον ονόμασε «βράχο» που αντιστάθηκε δίπλα της με αποφασιστικότητα και ηθική σταθερότητα. Τα λόγια αυτής της μαρτυρίας αποτυπώνουν την ατμόσφαιρα στοργής που συνυπήρχε με το βάρος της δοκιμασίας πίσω από τις κλειστές πόρτες του νοσοκομειακού κτηρίου.
Η Γωγώ Μαστροκώστα κατείχε ιδιαίτερα μια σχέση ιδιαίτερης δεσμολογίας και με τα αδέλφια της, τον Φώτη και τον Δημήτρη. Οι δεσμοί που συνέδεαν τα μέλη της οικογένειάς της αποτέλεσαν πάντοτε ένα πρωταρχικό αξίωμα της ζωής της, ενώ τα δικά της πρόσωπα κατέχουν κορυφαία θέση στις προτεραιότητές της αναφορικά με όλα τα στάδια της ύπαρξής της. Ιδιαίτερα με τα θηλυκά μέλη της οικογένειας ισχυροποιούσε ανάλογα στενή σχέση, και σε ποικίλες περιστάσεις στο παρελθόν εμφανίστηκαν συγχρόνως σε δημοσιευόμενες εξορμήσεις και συναθροίσεις κοινωνικού περιεχομένου. Ανθρώπους που γνώριζαν με ακρίβεια τη σύσταση του χαρακτήρα της αναφέρουν ότι, τουλάχιστον παρά τη δημοσιότητα και την προφάνεια, η Γωγώ ανέδεικνυε έναν εσωτερικό προσανατολισμό προς τα οικογενειακά δεσμεύματα και απέδιδε μεγάλο μέρος της ενεργητικότητας και του ενδιαφέροντος της στους ανθρώπους του περιβάλλοντος της.
Διαβάστε Επίσης
