Οι τελεuταίες δύσκολες στιγμές της Γωγώς Μαστροκώστα στον Ευαγγελισμό – Live-Sports365
Το κενό που άφησε η απώλεια της Γωγώς Μαστροκώστα ξεπερνά τα όρια του καλλιτεχνικού κόσμου, αγγίζοντας βαθιά όσους είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν ή να την ακολουθήσουν διαμέσου των δημόσιων εμφανίσεων και του ψηφιακού χώρου. Ωστόσο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, υπήρχε ένας στενός, προστατευμένος κύκλος ανθρώπων που αποτέλεσε τη σταθερή της αγκαλιά σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Ανάμεσα σε όλους εκείνους που στήριξαν την ηθοποιό ακλόνητα, η παρουσία της μητέρας της, της κυρίας Λούλας, αποδείχθηκε ξεχωριστή. Σύμφωνα με μαρτυρίες από άτομα που κινήθηκαν στο περιβάλλον της οικογένειας, η μητέρα έκανε τη διαφορά με έναν αθόρυβο αλλά αποφασιστικό τρόπο, γίνοντας η πιο απαραίτητη δύναμη ως την τελευταία στιγμή.
Ο απλός αλλά ανθεκτικός δεσμός
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων και πιο απαιτητικών μηνών της υγειονομικής κρίσης της Γωγώς, η μητέρα της δεν απομακρύνθηκε σχεδόν ποτέ από το πλευρό της. Άνθρωποι που βίωσαν τη δραματική αυτή περίοδο στην αίθουσα του Ευαγγελισμού περιγράφουν μια γυναίκα με ηρεμία και διακριτικότητα, κύρια όμως από απόλυτη και αδιάσπαστη αγάπη προς τη κόρη της. Με τα μάτια γεμάτα ανησυχία και συμπόνια, αλλά και ατελείωτη στοργή, παρέμενε δίπλα της χωρίς διακοπή, φροντίζοντας κάθε σιωπηλή ανάγκη και προσπαθώντας να της προσδώσει ψυχικό κουράγιο ακόμη και σε τις πιο ντροπιαστικές στιγμές.
Για όσους είχαν πρόσβαση στον ιδιωτικό κόσμο της οικογένειας, ο δεσμός ανάμεσα στις δύο γυναίκες ήταν πάντοτε ιδιαίτερος και ισχυρός. Η Γωγώ δεν φώνασε ποτέ την απέραντη συναίσθηση της απέναντι στη μητέρα της και συχνά μιλούσε με ζεστασιά και τρυφερότητα γι’ αυτήν, τόσο σε προσωπικές συζητήσεις όσο και μέσω δημοσίων ανακοινώσεων στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
Όταν η αγάπη γίνεται λόγος
Πολλές φορές, η Γωγώ Μαστροκώστα ανέβασε φωτογραφίες και ρήματα αγάπης για τη μητέρα της σε ψηφιακές πλατφόρμες, αποκαλύπτοντας την κεντρική θέση που κατείχε στη δική της ύπαρξη. Σε ένα χαρακτηριστικό δημόσιο σχόλιό της, δήλωνε με συντομία αλλά δύναμη: «Η μανούλα μου. Ο βράχος μου. Σ’ αγαπώ πολύ». Λίγες μόνο λέξεις που συνοψίζουν έναν ολόκληρο κύκλο ζωής και εξάρτησης. Η μητέρα δεν ήταν απλώς μέρος της οικογενειακής μονάδας, αλλά το πρόσωπο στο οποίο επανατοποθετούνταν τα βήματα όταν τα σύννεφα σκέπαζαν τον δρόμο της.
Σε άλλη δημοσίευση, με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας, ανταλλάχθησε ένα συγκλονιστικό κείμενο που απεικόνιζε τη πορεία της σχέσης γυναίκας και μητέρας διαχρονικά:
6 ετών: «Μαμά σ’ αγαπώ»
10 ετών: «Μαμά ότι πεις»
16 ετών: «Η μαμά μου είναι εκνευριστική»
18 ετών: «Θέλω να φύγω από το σπίτι»
30 ετών: «Μαμά είχες δίκιο»
40 ετών: «Θέλω να πάω πίσω στη Μαμά»
50 ετών: «Δεν θέλω να χάσω τη μαμά μου»
70 ετών: «Θα έδινα τα πάντα να έχω εδώ μαζί μου τη μανούλα μου». #happymothersday #mymama Σ’ αγαπώ Μαμά!!
Όταν η οικογένεια γίνεται θωρακός
Η μάχη που έδωσε η Γωγώ Μαστροκώστα διαρκώς αρκετά χρόνια και ήταν δική της πολεμικός αγώνας με τη νόσο, χωρίς ωστόσο να χάνει τη χαρακτηριστική ελαφρότητα και το χαμόγελό της. Ενώ αντιμετώπιζε δυσμενείς συνθήκες, αυτοί που την περιέβαλλαν τονίζουν ότι ήθελε πάντα να δείχνει ανθεκτική και να δίνει θάρρος ακόμη και στον ευρύτερο κύκλο της που ανησυχούσε για τα υγειονομικά της ζητήματα. Δίπλα της, πέρα από τη μητέρα της, ήταν συνεχώς παρών ο σύζυγός της, ο Τραϊανός Δέλλας, ενώ τα αδέλφια της έδειχναν εξίσου ισχυρή σχέση μαζί της.
Ο φίλος και συνεργάτης της Χάρης Σιανίδης, σε δημόσιες δηλώσεις του για τη Γωγώ, περιέγραψε με συγκίνηση το τοπίο της οικογενειακής στήριξης που αναπτύχθηκε γύρω της κατά τις δύσκολες ημέρες. Σύμφωνα με τα λόγια του, η μητέρα ήταν σχεδόν επί τόπου διαρκώς, χωρίς να απομακρυνθεί σχεδόν καν για κάποια δευτερόλεπτα. Ταυτόχρονα, χαρακτήρισε τον Τραϊανό Δέλλα ως «βράχο» που αγκυρώθηκε δίπλα του με σταθερότητα και ανθρωπιά. Τέτοιες περιγραφές αποκαλύπτουν το πυκνό κλίμα στοργής αλλά και λύπης που κατοίκησε μέσα στα χτιδόρια του νοσηλευτηρίου.
Η Γωγώ Μαστροκώστα έδειχνε εξίσου στενό δεσμό και με τα αδέλφια της, τον Φώτη και τον Δημήτρη. Οι σχέσεις στη σφαίρα της οικογένειας ήταν πάντα εξαιρετικά σημαντικές για τη ζωή της, και αυτοί που τη γνώριζαν μαρτυρούν πως προτεραιοποιούσε ανακούφιση και χρόνο για τα δικά της πρόσωπα σε κάθε περίοδο της ζωής της. Με την αδελφή της, ιδιαίτερα, δούλευε μια εξαιρετικά σφιχτή επαφή, και αρκετές φορές εμφανίστηκαν συνθετικά σε διάφορες δημόσιες παρουσιάσεις και εκδηλώσεις. Όσοι την ήξεραν καλά τονίζουν ότι, ωστόσο η δημοσιότητα και η αναγνωρίσιμότητα ήταν έντονες στη σταδιοδρομία της, ο χαρακτήρας της παρέμενε βαθιά προσφυές στους δικούς της ανθρώπους, και αφιέρωσε μεγάλο ποσοστό της ύπαρξης της στη φροντίδα και στη παρουσία τους.
Διαβάστε Επίσης
