Πέθανε με την νόσο Πάρκινσον ο γνωστός ηθοποιός και σύζυγος πασίγνωστης τηλεπαρουσιάστριας

Πέθανε με την νόσο Πάρκινσον ο γνωστός ηθοποιός και σύζυγος πασίγνωστης τηλεπαρουσιάστριας

Ο Σπύρος Φασιανός υπήρξε ένας ηθοποιός που πορεύτηκε με διακριτικότητα και συνέπεια στον καλλιτεχνικό χώρο, αφήνοντας το στίγμα του σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση. Παρά τη χαμηλών τόνων παρουσία του, κατόρθωσε να συνδεθεί με το ευρύ κοινό μέσα από χαρακτηριστικούς ρόλους.

Ο Σπύρος Φασιανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943 και αποτέλεσε τον μικρότερο αδελφό του σημαντικού ζωγράφου Αλέκου Φασιανού. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη, από την οποία αποφοίτησε το 1966, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη μουσική και το πιάνο στο Ωδείο Αθηνών. Τα πρώτα του βήματα στο θέατρο τα πραγματοποίησε ήδη από τα μαθητικά του χρόνια, συμμετέχοντας στο έργο «Μικρή Παρένθεση» του Βαγγέλη Γκούφα, με το «Πειραματικό Θέατρο» της Μαριέττας Ριάλδη.

Η πορεία στο θέατρο και την τηλεόραση

Κατά τη διάρκεια της θεατρικής του διαδρομής συνεργάστηκε με σημαντικά ονόματα, όπως οι Λάμπρος Κωνσταντάρας, Μάρω Κοντού, Μαίρη Χρονοπούλου, Γιώργος Πάντζας, Γιώργος Κωνσταντίνου, Μάρθα Καραγιάννη, Βασίλης Τσιβιλίκας και Κατερίνα Γιουλάκη. Από το 1993 έως το 2004 υπήρξε μέλος του Εθνικού Θεάτρου, συμμετέχοντας σε σημαντικές παραστάσεις, όπως οι κωμωδίες του Αριστοφάνη «Λυσιστράτη», «Όρνιθες», «Νεφέλες», «Αχαρνής» και «Εκκλησιάζουσες», αλλά και έργα όπως «Η Φάρμα των Ζώων» του Τζορτζ Όργουελ και «Η άνοδος και η πτώση του Αρτούρο Ούι» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε ήδη από το 1971 στη σειρά «Δόκτωρ Τικ» του Αλέκου Σακελλάριου, ενώ συμμετείχε και σε επιθεωρησιακές εκπομπές όπως «Χαρούμενη Κυριακή, Κυριακή Χωρίς Σύννεφα» του Ίωνα Νταϊφά και «60 Λεπτά Χωρίς… Λεφτά». Η ευρεία αναγνωρισιμότητα ήρθε στα τέλη της δεκαετίας του ’70, μέσα από τη σειρά «Λούνα Παρκ» του Γιάννη Δαλιανίδη, όπου ενσάρκωσε τον Θόδωρο τον καφετζή την περίοδο 1979-1981.

Κινηματογράφος και βιντεοταινίες

Ο Σπύρος Φασιανός συμμετείχε και στον ελληνικό κινηματογράφο τη δεκαετία του ’70, με εμφανίσεις σε ταινίες όπως «Η Αλίκη Δικτάτωρ» του Τάκη Βουγιουκλάκη (1972), «Η Αμαρτία της Ομορφιάς» του Γιάννη Δαλιανίδη (1972), «Δικτάτωρ Καλεί Θανάση» του Πάνου Γλυκοφρύδη (1973) και «Η Περιπλάνηση» (1979) του Χριστόφορου Χριστοφή. Παράλληλα, πρωταγωνίστησε σε αρκετές βιντεοταινίες της δεκαετίας του ’80, όπως «Ο Ανοιχτομάτης», «Ο Ερωτοχτυπημένος» και «Πολίτης γάμα κατηγορίας».

Ο ηθοποιός απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών, έπειτα από επιπλοκές της νόσου του Πάρκινσον. Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού και παρουσιάστριας Κέλλυ Σακάκου, με την οποία μοιράστηκε μια μακρόχρονη κοινή πορεία.

Η διαδρομή της Κέλλυς Σακάκου

Η Κέλλυ Σακάκου αποτέλεσε μια από τις χαρακτηριστικές παρουσίες της ΕΡΤ κατά τις δεκαετίες του ’70 και ’80, ξεχωρίζοντας για την άρτια άρθρωση και το ιδιαίτερο ύφος της. Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη, όπου φοίτησε στην «Ευαγγελική Σχολή». Αρχικά στόχευε να ακολουθήσει φιλολογικές σπουδές, ωστόσο η ενασχόλησή της με το θέατρο, μέσα από την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, την οδήγησε στη δραματική σχολή Κατσέλη.

Η επαγγελματική της πορεία άλλαξε κατεύθυνση όταν συμμετείχε σε διαγωνισμό της ΕΡΤ για την ανάδειξη τηλεπαρουσιαστριών. Παρά το γεγονός ότι η προθεσμία είχε λήξει, κατάφερε να καταθέσει αίτηση και τελικά επιλέχθηκε ανάμεσα σε περίπου 800 υποψήφιες. Από εκεί ξεκίνησε μια πολυετής παρουσία στη δημόσια ραδιοτηλεόραση, με συμμετοχές σε εκπομπές λόγου και μουσικής στο Δεύτερο και Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ, ενώ το 1985 και το 1987 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην επιτροπή βαθμολογίας της Eurovision.

Τα τελευταία χρόνια και η απώλεια

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Κέλλυ Σακάκου αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία την περιόρισαν σημαντικά. Η απώλεια του συζύγου της, Σπύρου Φασιανού, τον Ιούλιο που προηγήθηκε του θανάτου της, την επηρέασε βαθιά, όπως είχε εκφράσει η ίδια: «Δεν είμαι καθόλου καλά. Υποφέρω, όμως υπομένω. Νιώθω τόση απελπισία, μα τόση… Δυστυχώς δεν είμαι καθόλου καλά πλέον. Μετά τον θάνατο του συζύγου μου υποφέρω, και ψυχικά και σωματικά. Ο θάνατος του Σπύρου δεν ξεπερνιέται. Ωστόσο είμαι καθηλωμένη στο κρεβάτι. Δεν σηκώνομαι σχεδόν καθόλου. Μια εγχείρηση ισχίου με κρατάει μέσα στο σπίτι ακίνητη. Είμαι άσχημα, παιδί μου. Δεν θα ξεπεράσω ποτέ τον θάνατό του».

Η Κέλλυ Σακάκου απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2017, λίγους μήνες μετά τον σύζυγό της, έχοντας επιβαρυνθεί τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Για την απώλειά της εκδόθηκαν ανακοινώσεις από την ΕΡΤ και το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.