Τρίτη 1η Σεπτέμβρη: Ποια η σημασία αυτής της ημέρας για την Εκκλησία – Τι δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε το τελευταίο βράδυ του Αυγούστου
Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου: Ποια η σημασία αυτής της ημέρας για την Εκκλησία – Τι δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε το τελευταίο βράδυ του Αυγούστου Η ημέρα έχει συνδεθεί εδώ και αιώνες με την ανανέωση, την ευγνωμοσύνη και την προσευχή για μια καλή και ευλογημένη νέα περίοδο.
Τι σημαίνει η 1η Σεπτεμβρίου για την Εκκλησία
Η 1η Σεπτεμβρίου θεωρείται η αρχή του εκκλησιαστικού έτους. Η Εκκλησία υποδέχεται τη νέα περίοδο με προσευχή και δοξολογία προς τον Θεό, ζητώντας ευλογία για ολόκληρο το έτος.
Η παράδοση της Ινδίκτου έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όπου η «Ίνδικτος» συνδεόταν αρχικά με έναν χρονικό κύκλο που αφορούσε κυρίως φορολογικές και διοικητικές υποχρεώσεις. Με την πάροδο των αιώνων, η 1η Σεπτεμβρίου απέκτησε ιδιαίτερη θέση στη ζωή της Εκκλησίας και καθιερώθηκε ως η αρχή του εκκλησιαστικού έτους.
Γιατί η Εκκλησία θεωρεί σημαντική αυτή την ημέρα Η 1η Σεπτεμβρίου αποτελεί μια συμβολική νέα αρχή.
Όπως κάθε νέο έτος δίνει στον άνθρωπο την ευκαιρία να κάνει έναν απολογισμό και να θέσει νέους στόχους, έτσι και η αρχή του εκκλησιαστικού έτους καλεί τους πιστούς σε πνευματική ανανέωση. Η ημέρα είναι αφιερωμένη στην ευγνωμοσύνη για όσα πέρασαν, αλλά και στην προσευχή για όσα πρόκειται να έρθουν.
Παράλληλα, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, την ημέρα αυτή τελείται ειδική ακολουθία για την έναρξη του νέου εκκλησιαστικού έτους. Τι δεν πρέπει να κάνουμε το τελευταίο βράδυ του Αυγούστου
Γύρω από την αλλαγή του μήνα έχουν δημιουργηθεί πολλές λαϊκές παραδόσεις και δοξασίες, ιδιαίτερα σε χωριά της Ελλάδας. Οι παλαιότεροι θεωρούσαν σημαντικό το τελευταίο βράδυ του Αυγούστου να κλείνει ήρεμα, χωρίς έντονους καβγάδες, κατάρες και βαριές κουβέντες μέσα στο σπίτι.
Πίστευαν συμβολικά ότι όπως θα «μπει» ο καινούργιος μήνας, έτσι θα κυλήσει και η νέα περίοδος. Για αυτό απέφευγαν τις συγκρούσεις και προσπαθούσαν να υποδεχθούν τον Σεπτέμβριο με καθαρό σπίτι, συμφιλίωση και καλή διάθεση. Πρόκειται όμως για λαϊκή παράδοση και όχι για επίσημη απαγόρευση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Εκκλησία δεν διδάσκει ότι κάποια συγκεκριμένη πράξη το τελευταίο βράδυ του Αυγούστου μπορεί από μόνη της να φέρει κακοτυχία ή να καθορίσει την πορεία ολόκληρου του έτους.
Το ουσιαστικό μήνυμα της ημέρας είναι η προσευχή, η μετάνοια, η αγάπη και η προσπάθεια για μια καλύτερη πνευματική ζωή.
Η παράδοση της ευλογίας των καρπών
Η 1η Σεπτεμβρίου συνδέεται παραδοσιακά και με την αγροτική ζωή. Σε πολλές περιοχές, η έναρξη του εκκλησιαστικού έτους συνέπιπτε με την έναρξη ενός νέου κύκλου εργασιών για τους ανθρώπους της υπαίθρου.
Για τον λόγο αυτό, η ημέρα συνδέθηκε με την ευλογία των καρπών της γης και την προσευχή για καλή σοδειά και ευημερία.
Η σχέση της ημέρας με τη γη και τους καρπούς έχει ιδιαίτερο συμβολισμό: ο άνθρωπος ευχαριστεί τον Θεό για όσα έλαβε και ζητά ευλογία για όσα θα ακολουθήσουν.
Τι γιορτάζουμε την 1η Σεπτεμβρίου
Την ίδια ημέρα η Εκκλησία τιμά αρκετούς Αγίους, μεταξύ των οποίων τον Όσιο Συμεών τον Στυλίτη, τον Δίκαιο Ιησού του Ναυή, την Οσία Μάρθα, μητέρα του Οσίου Συμεών, καθώς και άλλες μορφές της Ορθόδοξης παράδοσης.
Η μνήμη του Οσίου Συμεών είναι ιδιαίτερα γνωστή, καθώς ο Άγιος αφιέρωσε τη ζωή του στην άσκηση και την προσευχή και έγινε ένας από τους πιο γνωστούς «Στυλίτες» της Εκκλησίας.
Το μήνυμα της 1ης Σεπτεμβρίου
Η αρχή του εκκλησιαστικού έτους είναι πάνω από όλα μια υπενθύμιση ότι κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.
Το τέλος του Αυγούστου δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από φόβο ή προλήψεις. Αντίθετα, η παράδοση της Εκκλησίας καλεί τον άνθρωπο να αφήσει πίσω του όσα τον βαραίνουν και να υποδεχθεί τη νέα περίοδο με πίστη, ελπίδα και αγάπη.
Έτσι, το πραγματικό «καλό ξεκίνημα» της 1ης Σεπτεμβρίου δεν βρίσκεται σε κάποια απαγόρευση ή δοξασία, αλλά στην απόφαση του ανθρώπου να ξεκινήσει ξανά με καλύτερη διάθεση και περισσότερη πίστη.
Η 1η Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς η πρώτη ημέρα του φθινοπώρου. Για την Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική ημέρα, καθώς σηματοδοτεί την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή την έναρξη του νέου εκκλησιαστικού έτους.